Volg ons op Facebook Volg ons op Facebook

SVH on Tour - RECAP

Op donderdag 24 augustus verruilde heren 1 het regenachtige Nederland voor het zonovergoten Montenegro. Dat waterpolo hier met de paplepel wordt ingegoten is bij u waarschijnlijk al bekend, maar om dit toch verder te illustreren moet u zich een gebied in oorlogsspanning voorstellen. Volgens onze gids en reisleider Zoran die opgroeide in Montenegro heeft iedere generatie daar oorlog meegemaakt. De marineschepen die zo nu en dan verstopt lagen in diepe tunnels in de bergen fungeerde ook weleens als afbakening van een waterpoloveld. In zee zijn er vele veldjes te vinden en zolang je op de boulevard blijft, is waterpolo nooit ver weg. Voor de Rotterdamse mannen was dit de perfecte locatie voor een trainingskamp.

De eerste avond stond gelijk het plaatselijke Jadran al op het programma. Deze club die zijn oorsprong vindt in hetzelfde goede jaar, 1926, als SVH domineert de Montenegrijnse competitie al jaren en heeft ook in Europa om de knikkers gespeeld. Vol bewust van de geduchte tegenstander, maar met volle moed vlogen de mannen de wedstrijd in. Moed bleek niet voldoende om deze Europese topper te doen zwichten en iedere fout werd genadeloos afgestraft. Een les hoe je effectief je tegenstander aanbanden legt en een introductie in de wereld van de Japanse press. Japanse press? Ja, Japanse press bedacht door het Japanse nationale zevental die met deze bewegelijke manier van verdedigen grote teams hebben verslagen. (Lengte spelers Japan +- 1.65)

Na een goede nachtrust in het hotel werd de volgende morgen gestart met een training van twee uur. Twee uur volledig gefocust op tactiek zorgde ervoor dat de mannen elkaar steeds beter begonnen te vinden. Na de training werd de boulevard vanaf een terrasje gade geslagen. De drankjes vernoemd naar eilanden maar eigenlijk allemaal sinaasappelsap. Al snel moest Meester Barry opmerken dat het totale chaos was op de boulevard en het zaadje van een lichte obsessie begon zich te ontkiemen. Op weg naar het strand na de lunch ontwikkelde deze kiem zich verder en het eerste topje kwam boven de aarde uit. "We moeten lijnen op die boulevard schilderen, het is hier een grote chaos! Alles in de richting van het zwembad loopt rechtdoor, de rest moet zigzaggen. ZUCHT!" Gelukkig kon Barry zijn frustratie kwijt in de avondwedstrijd. Wederom tegen een team uit de buurt. Deze club was minder dan de eerste maar eveneens te sterk voor de Rotterdamse zijde maar het spel verbeterde zich en de stijgende lijn was reden voor een positief gevoel na afloop. Dit positieve gevoel werd enigszins verminderd door de geschetste doemscenario's voor de wedstrijd tegen het Russische team de volgende ochtend. "Als je ruziet alleen voor je eigen bank" was de boodschap. De Russen hadden veel weg van snel zwemmende blokken beton maar bleken zeer sportief. SVH wist een vuist te maken als team, echter kun je voor een betonnen muur zoals deze verdediging beter een drilboor of dynamiet gebruiken. De uitslag was dan ook in het voordeel van het team uit Kazan. 's Avonds werd er nogmaals twee uur getraind. Hidde dacht heel even Slavisch Sarcasme te herkennen bij gasttrainer Zoran, maar dit bleek niet te bestaan. De mannen waren klaar met sporten voor vandaag en konden de boulevard onveilig gaan maken. Robin van Bommel die ondertussen al vele bijnamen had gekregen (Fabian Blusje van Bommelicious, B2) kwam in het "gebied" van een motorclub en werd vriendelijk(?) verzocht zich elders te gaan vermaken. Zodoende verplaatste de voltallige selectie zich van de ene kant naar de andere kant van de club. De gezelligheid die het team uitstraalde werkte aanstekelijk en de locals mengde zich geleidelijk in de groep.

Na een geslaagde avond en een relatief korte nacht werd de rustdag begonnen met een heerlijk
ontbijtje. Dat deze rustdag voor meer spierpijn ging zorgen dan de wedstrijden was nog niet bekend en enthousiast werd aan boord gegaan van het rondvaartbootje. De berg werd beklommen met zijn allen en zonder gemekker. De teams uit Nederland die eerder deze toch hebben gemaakt hadden dit niet voor elkaar gekregen en al helemaal niet zonder protest. Het slimste team uit de eredivisie is misschien dus ook mentaal het sterkste. Eén ding staat vast een hecht team is het zeker. Boven op de berg werd de coverfoto van de Slavische rapgroep gemaakt en genoten van het uitzicht. De daling kon beginnen met als beloning een heerlijke duik in het kraakheldere water.

De laatste twee dagen zijn ondertussen aangebroken. Het is een warme maar benauwde dag. De weervoorspelling geeft aan: Rook. De bosbranden hoog in de bergen zorgen voor een constante geur van barbecue in het dal. 's Morgens wordt er gespeeld tegen de Fransen in het zwembad. Een pot van twee gelijkwaardige teams, waarvan één van de twee overduidelijk frisser is dan het andere. SVH in de transformatie tot betonblok, althans de armen en benen zwaar als betonblokken. De beweeglijkheid beperkt, de explosiviteit weggeëbd, de vermoeidheid toeslaand. Het voornemen 's middag naar het strand te gaan werd niet waargemaakt, bijna iedereen was in slaap gevallen toen de bedden in de hotelkamers in zicht kwamen. Deze powernap was duidelijk te zien in de avondwedstrijd in zee. Het team van de ook in Dort actieve Branco werd net niet verslagen onder toeziend oog van een volgestroomde tribune. De elementen speelde met het veld. Golven op en neer. Het goal bewegend. Een vreemde maar ontzettend leuke ervaring. Op de achtergrond cruiseschepen en jachten onder een ondertussen opgeklaarde strak blauwe lucht. De tijd vloog voorbij. Na de wedstrijd vertrok het team met de boot terug naar het hotel. De zon zakkend achter de bergen. Zoran vertellend over zijn tijd in het leger. Hoe hij de schepen in de eerder benoemde schuilplaatsen moest bewaken met een wapen zonder munitie, opdat hij zichzelf niets aan zou doen van verveling. Het schip veranderde haar koers ondertussen richting een van deze grotten en ging deze binnen. Vol onder de indruk aanschouwde de jongens dit stuk van de geschiedenis. Bij terugkomst in de haven werd besloten nog een laatste keer de boulevard te aanschouwen. Dat de obsessie bij de rode baard stilletjes was doorontwikkeld tot een grote boom zou blijken tijdens dit laatste moment. "Waarom lopen alle vrouwen hier met moeders?! Iedereen loopt hier met zijn moeder! Waarom al die moeders?!" klonk het. Vervolgens wist de ober hem ook nog een bitterlemon te geven in plaats van de bestelde tonic. Er werd nog gepraat en gelachen. Het aanbod om de oude stad te gaan verkennen zo'n 300 trappen hoger gelegen dan de huidige locatie werd vriendelijk afgeslagen en de bedjes werden voor een laatste maal opgezocht.

De volgende ochtend werd nog eenmaal gespeeld tegen Lille. Het spelbeeld hetzelfde als de eerste
keer. De wedstrijd werd verloren de tegenstander bedankt en de mannen hadden het trainingskamp overleefd. De terugreis werd ingezet. Het team werd verdeeld over twee busjes die bij de eerste tekenen van file direct vol gas tegen het verkeer in begonnen te rijden. Zelfs wegpiraat Joost verklaarde ze voor gek. Ook de politie was er niet zo blij mee, maar na wat gebrabbel in die Slavische taal mochten we toch doorrijden. Na lang wachten bij de grens waren we terug in Europa. Terug in Kroatië waar je overigens niet met de euro kan betalen in tegenstelling tot Montenegro waar dat wel kan. Na twee uur lang dierenspel landde het vliegtuig op Schiphol. Deze prachtige week zat er op. Gelukkig hoeven we elkaar niet lang te missen want donderdag mogen we weer trainen en het weekend gaan we naar Hengelo voor het volgende hoofdstuk van de voorbereiding.

Door: Menno Venema

  • Schoolzwemwedstrijden geCANCELED
  • SVH on Tour - RECAP
  • SVH on Tour - Dag 5