Volg ons op Facebook Volg ons op Facebook

SVH on Tour - Dag 4

En toen was er rust, serene rust aan het ontbijt, rust tijdens de korte(!) wandeling in de ochtend en letterlijke rust op deze zondag. Het was namelijk onze enige rustdag van de trainingsweek.

SVH heeft de hagelwitte parel in de zee een dag moeten missen, want het zwembad werd op zondag dus voor één keer overgeslagen. Om de kater aan het water toch in stand te houden was er een heel lekker bootje geregeld om mee te gaan touren in de omgeving.

Kleiss voelde zijn hoofd nog goed en wees hierbij vooral naar 'de groepsdruk van Hidde'. Ook de decibelmeter van Barry stond nog niet helemaal lekker afgesteld in de vroege ochtend, die nogal last had van de Montenegrijnse motor van onze boot.

De start van de zondag kon dus absoluut beter, wat werd bevestigd toen onze eerste tussenstop werd gemaakt. Het tafereel wat hier ontstond was ludiek te noemen. Een klassieke dropping op een aangelegd mini-eiland lag de SVH selectie ten deel, waar talloze boten aanmeerde om het plaatselijke kerkje te bezoeken. De boot vertrok vervolgens zonder ons en dan sta je daar. Ik werd dolgelukkig toen uiteindelijk de kerkklokken Barry nog even teisterden. Het wachten werd gelukkig heel creatief opgelost door fantastische fotoshoots met onszelf en andere random vrouwelijke toeristen.

En toen: The Bay of Kotor. Kotor is een kustplaatsje zo'n 35 km verderop vanaf Herceg Novi. We waanden ons in een prachtige "vallei" omgeven door de Monte Negro (de zwarte bergen waar dit land haar naam aan ontleend). Kotor zou als plaats niet misstaan in Game of Thrones en kent een karakteristieke binnenstad die niet lang geleden herbouwd is in originele staat. Dit nadat een aardbeving zorgde voor flinke instortingen.

Een ander karakteriserend element bij deze stad is de stadsmuur, die bergop tot 300 meter boven zeeniveau uitstijgt om de stad te beschermen tegen het vroegere kwaad. Jullie raden al wat wij tijdens onze rustdag(!) gingen doen... Bij onze kruistocht op teenslippers hebben we als team de muur van Montenegro beklommen, wat gelijk stond aan ongeveer 78 verdiepingen. Een prachtig uitzicht over de baai was het resultaat van zo'n 45 minuten ploeteren.

Na een terrasje op het plein in de mooie binnenstad zijn we rond 5 uur terug gevaren naar Herceg Novi. Voor de beeldvorming: Dit is een tocht van ongeveer anderhalf uur. Wij kwamen desondanks om 10 uur aan bij het hotel. Waarom hoor ik u denken? De motor stopte er mee. Tweemaal. Een lege benzinetank was het euvel. Aanleggen dan maar en wachten tot er benzine wordt gebracht. Als verrassing kwam niemand minder dan de broer van de beste waterpolospeler van de wereld een grote jerrycan benzine brengen, wat onze grote vriend niet enkel figuurlijk, maar nu ook letterlijk, een wandelende tank maakte.

Enkele kilometers later bleek de nieuwe 30 liter niet genoeg. Tank leeg. Maffiacomplotten over een gesaboteerde boot deden de ronde en zorgden ervoor dat SVH ronddreef op de Adriatische zee. Weer aanleggen maar en hopen op een goede wachtplek. Voor ons heel ongewoon, maar hier wat normaler, legden we aan in een haven mét waterpoloveldje. Door aanhoudende problemen met de boot hebben we het laatste stuk met de bus en het dierenspel doorgebracht.

Al met al bleek onze rustdag geen directe rustdag, maar vonden we het wel een prachtige dag. Met z'n allen in hetzelfde schuitje zitten zorgt voor de goede band die we nodig zullen hebben komend seizoen.