Volg ons op Facebook Volg ons op Facebook

SVH on Tour - Dag 2

25 – 08 -2017 Montenegro, Heceg Novi

Gisteren is er al een kleine voorzet gegeven over onze huidige situatie, maar ik wil jullie meenemen in onze trip alsof jullie hem ook daadwerkelijk beleven.

We zitten hier in een hotel, genaamd "The Lighthouse", de eerste 4 verdieping hebben een mooie roze kleur en de rest is troosteloos gebroken wit waarvan de verf grotendeels afbladdert. De balkons zijn net vogelkooien en bij menig huis hangt er een prachtig handoek als gordijn.

De grauwe flats zijn echter maar een deel van de stad, zodra je de boulevard op loopt merk je al snel dat er meer is. Aan de ene zijde kleine restaurantjes, souvenir kraampjes en snackbarretjes. Aan de andere kant de baai, kraakhelder water en om de zoveel meter een strandtent met een betonnen plaat dienstdoende als "strand".

Vanochtend was het de derde keer dat we dit tafereel hebben mogen aanschouwen. Echter was het deze keer in alle vroegte. De training zou om 8 uur aanvangen, en ondanks de mooie ochtendgloren was dit rete vroeg kan ik jullie zeggen. Half slaperig hebben we de 2 kilometer afgelegd die ons brengt bij het hagelwitte parel in de zee a.k.a het zwembad van Jadran.

Ondanks de verschrikkelijke tijd is het wel een verademing om te trainen in dit stadion, zonnetje in je gezicht (soms iets te verblindend) en naast ons de plaatselijke jeugd die zwijgzaam hun kilometers knallen. Al die invloeden deden het hem maken dat de training zo voorbij was, de voorbereiding voor de wedstrijd aankomende middag zat er deels op.

Na de training was het aan ons de taak om die eerder genoemde 2 km weer af te leggen, maar aangezien er wat tijd zat tussen het nu en de wedstrijd kon dit voor het eerst in een langzamer tempo gebeuren. Eindelijk is genieten van de omgeving, die voor Oostblok/ voormalige Joegoslavië standaarden verrassend meevalt.

Na het middageten konden we wederom de 2 km afleggen (ja dit gaan we nog vaak doen) om te fitnessen, ik wil u graag naar de Instagram stories verwijzen voor de beelden. Na een kleine uurtje ploeteren stond de volgende tegenstander op het programma, voor als u het nog niet wist; Montenegro is HET waterpolo walhalla, de tegenstanders worden gesmeden uit drakenbloed in het vuur van een vulkaan, want ook hier stonden we weer oog in oog met F#%$@^ reuzen. Met goede hoop te water gegaan om genadeloos afgeslacht te worden, tsja we zijn hier om te leren en dan is een waterpolo les altijd welkom….toch?

Met een kleine nederlaag van 20-11 in de pocket begon de terugtocht naar het hotel, gelukkig kon er tijdens de terugreis een biertje genuttigd worden als kleine pleister op de wonden…en zeg nou eerlijk van 8 á 10 kilometer lopen per dag wordt je ook best fit.